Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/18620 K.2021/2106

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan sanık ...'nın 03.06.2016 havale tarihli temyiz dilekçesinin incelenmesinde, sadece sanık sıfatı ile kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla, bu hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 53/1. maddeleri gereğince kamu davası açıldığı, söz konusu kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddelerinde yapılan değişiklikten önce de uzlaşma kapsamında bulunduğu,

soruşturma aşamasında sanığın ve katılanın usulüne uygun şekilde yapılan uzlaşma teklifini kabul etmedikleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.10.2018 tarih, 2018/394 Esas ve 2018/478 sayılı kararı gereğince düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken, yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.