Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/18705 K.2020/11287

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesinde yer alan "Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 maddeleri uygulanır. Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez." şeklindeki düzenleme karşısında, gerekçeli kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden önce verilmiş olması nedeniyle aslı temyize tabi olan kararın, ek karar bakımından da temyiz merciince incelenmesi gerektiği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Mahkemece 31.10.2007 tarihinde verilen asıl karar ile; sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-a, 87/3, 29/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu cezanın TCK'nin 51/1. maddesine göre ertelendiği, ancak temyize konu 10.03.2017 tarihli ek kararla davanın düşürülmesine karar verildiği, ek karara karşı süresi içerisinde o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla;

Sanık hakkında TCK'nin 51/1. maddesi uyarınca erteleme kararı verildiği, bu düzenlemenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile karıştırılarak, olayda uygulama yeri olmayan CMK'nin 231/10. maddesine göre davanın düşürülmesine karar verilmesi,