KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2020/19061 E., 2020/11104 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi...
- Suçlar
- Kasten yaralama
- Hükümler
- Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetlere dair
- Temyiz edenler
- Sanık, o yer Cumhuriyet savcısı
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...’a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz talebinin incelemesinde:
Sanığın yokluğunda verilen hükümlerin, 10.06.2016 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, sanığın tebliğ edilen hükümleri, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 23.06.2016 tarihinde temyiz etmesi karşısında, temyiz talebinin isteme uygun olarak süreden REDDİNE,
2) Sanık hakkında mağdur ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelemesinde:
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanığın mağdur ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca tayin olunan "1 yıl 6 ay hapis" cezasından TCK'nin 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken "1 yıl 3 ay hapis" cezası yerine, hesap hatası yapılarak "11 ay 20 gün hapis" cezasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,
b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/19061, K. 2020/11104, 21 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama