Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/19066 K.2020/12952

2) İstinaf başvurularının kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın olası kastla yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/06/2017 tarih ve 2017/447 Esas, 2017/1111 Karar sayılı kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/06/2017 tarih ve 2017/447 Esas, 2017/1111 Karar sayılı kararının Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin, suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının hükmü "suç vasfına" ilişkin aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, tebliğnamenin temyiz isteminin reddine ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunlukları uygulanırken, uygulanan kanun maddesi hükümde "TCK'nin 53. maddesi" yerine, "TCK'nin 51. maddesi" olarak gösterilmiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09/06/2017 tarih ve 2017/447 Esas, 2017/1111 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,