Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/19555 K.2021/118

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/12/2019 gün ve 2018/3880 Esas, 2019/3072 Karar sayılı kararı 3) Yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından temyiz isteminin reddine dair ek karar; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/01/2020 tarihli ek kararı

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.12.2019 gün ve 2018/3880 Esas, 2019/3072 Karar sayılı kararı ve 20.01.2020 tarihli ek kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291 ve 296/2. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2018 gün ve 2018/621 Esas, 2018/740 Karar sayılı kararları ile kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, anılan kararların istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.12.2019 gün ve 2018/3880 Esas, 2019/3072 Karar sayılı kararı ile görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçları yönünden kesin, kamu görevlisine hakaret suçu yönünden temyiz yolu açık olmak üzere istinaf başvurusunun esastan reddedildiği,

bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.01.2020 tarihli ek kararı ile görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçları yönünden temyiz isteminin reddedildiği, redde dair ek kararın da temyiz edildiği anlaşılmış ise de.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 11.06.2020 tarih ve 2020/39022 numaralı tebliğnamede Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.12.2019 gün ve 2018/3880 Esas, 2019/3072 Karar sayılı kararı hakaret suçundan istinaf başvurusunun reddine dair karara yönelik sanık müdafiinin temyiz istemine ilişkin görüş bulunmadığından,