Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/2027 K.2020/4777

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.11.2014 tarih ve 2014/26331 numaralı iddianame ile sanık ...'in ayrıca hakaret suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması talep edilmiş olmasına rağmen, mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında bu suç yönünden herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.12.2015 tarih ve 2015/1-640 Esas - 2015/496 sayılı kararında belirtildiği üzere; sanık hakkında iddianameyle dava açıldıktan sonra hüküm verilmesinin unutulması durumunda, ortada temyize konu olabilecek bir hüküm bulunmadığından, bu eksikliğin bozmaya konu edilmesi mümkün olmayıp, karara bağlanmayan iddiayla ilgili mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık ... hakkında basit yaralama suçundan verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında basit yaralama suçundan verilen mahkumiyet ve tehdit suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükümde, Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde olması,

Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan yazılı şekilde gerekçesiz olarak ve hangi suçlardan hangi gerekçe ile verildiği anlaşılamayacak şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Sanık ... ve kardeşi ...'in .... Sitesi'nin mantolama işlerini yaptıkları, ancak site yönetiminin yapılan işi beğenmemesi nedeni ile toplantı yaptıkları esnada sanık ...'in "bu işi ya kabul edersiniz ya da karşınızda bizi bulursunuz" şeklinde sözler söylerek tehdit suçunu işlediğinin, tanıklar ... ve ...'ın beyanlarından anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3) Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan sanık ... hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan neden hapis cezası seçildiğine ilişkin olarak yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hüküm kurulması,

4) Sanık ...'in adli sicil kaydında engel sabıkasının bulunmadığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiği dikkate alındığında, maddede öngörülen diğer şartlar açısından değerlendirme yapılarak, sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda bir karar verilmesi gerekirken, 5237 sayılı CMK'nin 231. maddesi hükümlerinin karar yerinde tartışılmaması,

5) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçunda hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine rağmen TCK'nin 51/3. maddesi uygulanırken gerekçe gösterilmeksizin denetim süresinin 2 yıl olarak belirlenmesi,

6) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen kısa süreli hapis cezası 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği halde, TCK'nin 53/4. maddesine aykırı olarak TCK'nin 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,