Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/2042 K.2020/18237

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık ... ve sanık ... vekilinin 11.03.2015 tarihli temyiz talebi üzerine, katılan sanık ... ve sanık ...'in haklarında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelik olduklarından bahisle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 315. maddesi uyarınca 01.04.2015 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği, ek kararın 15.04.2015 tarihinde vekile tebliğ edilmesine karşın ek kararın temyiz edilmediği,

ayrıca katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz talebi bulunmadığı ve beraat kararının temyizinde hukuki bir yararda olmadığı anlaşılarak, temyiz incelemesinin sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet ve beraat kararlarına ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1) Sanık ... hakkında 01.04.2013 tarihli kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında 02.04.2013 tarihli kasten yaralama eyleminden kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;