Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/20498 K.2020/14266

2) Sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/06/2018 tarih ve 2018/520 Esas, 2018/1204 Karar sayılı kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/06/2018 tarih ve 2018/520 Esas, 2018/1204 Karar sayılı kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a, e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak TCK’nin 86/1, 86/3-a, e, 87/1-d, son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği ve aleyhe istinaf olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereği sonuç cezanın "2 yıl 6 ay" hapis cezası olarak belirlendiği,

her ne kadar ilk derece mahkemesinin beş yıl veya daha az hapis cezasını arttırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün değil ise de. Bölge Adliye mahkemesince sanığa verilen netice cezanın "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezası olup, "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden kazanılmış hakkının infaza ilişkin olduğu, bu haliyle Bölge Adliye Mahkemesince sanığa verilen ceza artırılmış olduğundan, kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/06/2018 tarih ve 2018/520 Esas, 2018/1204 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,