KÜNYE
(Kapatılan)3. Ceza Dairesi 2020/21459 E., 2021/706 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten yaralama, mala zarar verme
- Hüküm
- 1) Sanık ...’nin kasten yaralama, sanık ...’ın mala zarar verme suçlarından mahkumiyetlerine dair; Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/11/2018 gün ve 2018/33 Esas, 2018/1016 Karar sayılı kararları
Karar Metni
370 kelime·2 dk okuma
2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan istinaf başvurusunun kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması suretiyle sanığın yeniden hüküm kurulması suretiyle mahkumiyetine, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan istinaf başvurusunun kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması suretiyle sanığın beraatine dair; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15/05/2019 gün ve 2019/395 Esas, 2019/972 Karar sayılı kararları
Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.05.2019 gün ve 2019/395 Esas, 2019/972 Karar sayılı kararlarının katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... hakkında yaralama suçundan ilk derece mahkemesinin 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3, 62. maddeleri gereğince verdiği "1 yıl 4 ay 20 gün" erteli hapis cezasına dair mahkumiyet hükmünün, bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3, 62. maddeleri gereğince yine "1 yıl 4 ay 20 gün" hapis cezasına mahkum edildiği, cezanın ertelenmediği anlaşılmakla; bu halin temyizen incelenemeyen kararları düzenleyen 5271 sayılı CMK’nin 286/2. maddesindeki istisnai haller arasında belirtilmediği nedenle, hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu,
Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan ilk derece mahkemesince sanığın mahkumiyetine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince ise beraatine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının istinaf mercii tarafından kaldırılarak beraat kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 15.05.2019 gün ve 2019/395 Esas, 2019/972 Karar sayılı hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/21459, K. 2021/706, 11 Ocak 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama