KÜNYE
(Kapatılan)3. Ceza Dairesi 2020/21463 E., 2021/1915 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ocak 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- 1) Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi 10/07/2018 gün ve 2016/252 Esas, 2018/514 Karar sayılı kararı
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/05/2019 gün ve 2018/2844 Esas, 2019/1374 Karar sayılı kararı
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.05.2019 gün ve 2018/2844 Esas, 2019/1374 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: İlk derece mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine; ancak,
Sanık ve babası Yücel'in, katılanın beraberinde iki kişi ile birlikte evlerinin altındaki garajda uyuşturucu madde kullandığını, Yücel'in garajda onları görüp ne yapıyorsunuz dediğinde diğer iki kişinin kaçtığını, katılanın kaçamayarak Yücel'e bıçak çektiği ve elinden yaraladığını, bilahare sanığın garaja geldiğini ve babasının yaralandığını gördüğünü savunmaları, Yücel'in savunmasında bildirdiği gibi yaralandığının adli raporu ile sabit olduğu olayda.
CGK'nin 22.10.2002 gün ve 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/21463, K. 2021/1915, 25 Ocak 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama