Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/21591 K.2021/1556

2) İstinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.05.2019 tarih ve 2019/605 Esas - 2019/1661 Karar sayılı kararı

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.05.2019 tarih ve 2019/605 Esas - 2019/1661 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği, sanığın bu karara karşı temyiz isteminin ise kesin nitelikte olduğundan bahisle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.06.2019 tarihli ek kararı ile reddedildiği, red kararının sanığa 28.06.2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ancak sanığın ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla bu karar inceleme dışı tutulmuştur.

Katılan sanık ... ve müdafiin temyiz dilekçelerinin incelenmesinde sadece "sanık sıfatı" ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettikleri, katılan ...'un bu hükme yönelik aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesinin sanık hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29, 62, 53, 58. maddeleri gereğince verdiği "3 yıl 9 ay" hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 29, 62, 53, 58. maddeleri gereğince "4 yıl 8 ay 7 gün" hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2013 tarih ve 2013/24 Esas - 2013/163 Karar sayılı ilamında, "6136 sayılı Kanuna muhalefet" ve "suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak" suçlarından mahkumiyet kararı verildiği ve sanığın örgüt mensubu suçlu olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 58/9. maddesi gereğince hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulandığı anlaşılmış ise de; sadece örgüt mensubu suçlu olması nedeniyle TCK'nin 58/9. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması halinde sanığın ikinci kez mükerrir sayılamayacağı;

bunun yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan, daha ağır ceza içeren ve ikinci kez mükerrir olduğu Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2013 tarih ve 2008/61 Esas - 2013/4 Karar sayılı "12 yıl" hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ve müdafiin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20.05.2019 tarih ve 2019/605 Esas - 2019/1661 Karar sayılı "istinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine" dair hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, hükmün tekerrüre ilişkin fıkrasından "İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.09.2013 tarih,

2013/24 Esas ve 2013/163 Karar sayılı ilamı ile "4 yıl 2 ay" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın 26.09.2013 tarihinde kesinleştiği" ibaresi çıkartılarak yerine "Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2013 tarih ve 2008/61 Esas - 2013/4 Karar sayılı ilamı ile "12 yıl" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın 30.06.2014 tarihinde kesinleştiği" ibaresinin eklenmesi ve tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden CMK'nin 307/5. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,