KÜNYE
(Kapatılan)3. Ceza Dairesi 2020/21630 E., 2021/1940 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ocak 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hükümler
- 1) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyete dair; Gercüş Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 gün ve 2017/89 Esas, 2018/14 Karar sayılı kararı
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
2) Katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanıkların kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/10/2019 gün 2018/683 Esas, 2019/1702 Karar sayılı kararı
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.10.2019 gün ve 2018/683 Esas, 2019/1702 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İlk derece mahkemesinin sanık ... hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-e, 62, 51. maddeleri gereği verdiği 1 yıl 3 ay hapis cezası, sanıklar Özgür ve Yılmaz hakkında TCK’nin 86/1, 86/3-e, 29, 62, 51. maddeleri gereği verdiği 11 ay 7 gün hapis cezasına dair kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak, sanık ...’ın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 62. maddesi gereği 4 yıl 2 ay, sanıklar ... ve ...’ın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 29, 62. maddesi gereği 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına mahkum edilmiş olmaları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükümlerin temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.10.2019 gün ve 2018/683 Esas, 2019/1702 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanıkların mahkumiyetine” dair hükümlerinin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/21630, K. 2021/1940, 25 Ocak 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama