Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/21642 K.2021/1657

2) Katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/10/2019 tarih ve 2019/1391 Esas, 2019/2000 Karar sayılı kararı

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.10.2019 tarih ve 2019/1391 Esas, 2019/2000 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

İlk derece mahkemesinin 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca verdiği 4.500 TL adli para cezasına dair kararın, bölge adliye mahkemesince kaldırılarak, sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 62/1, 51/1-3, 53. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 3 ay hapis cezasına mahkum edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2018 tarih ve 2018/652 Esas, 2018/1592 Karar sayılı kararı kaldırılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 62/1, 51/1-3, 53. maddeleri uyarınca erteli "1 yıl 3 ay" hapis cezasına hükmedildiği ve sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmadığı halde, hükmün gerekçesinde sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi uygulandığı belirtilerek, hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.10.2019 tarih ve 2019/1391 Esas, 2019/2000 Karar sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,