Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/22432 K.2020/13499

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki sanık ...'in 09.03.2016 havale tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sadece kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği anlaşılmakla, bu hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan dava açıldığı ve sanığın eylemi sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiği ancak; hükmün gerekçe kısmında söz konusu suçun Nejdet'e karşı işlendiği belirtilerek, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında karışıklığa neden olunması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,