Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/22579 K.2020/16476

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile sanığın mağdurlar ... ve ...’e yönelik olası kastla yaralama eyleminden beraatine dair; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24/09/2019 gün ve 2019/1329 Esas, 2019/2841 Karar sayılı kararları

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’e yönelik olası kastla yaralama eyleminden kurulan beraat hükümlerinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Antalya 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2017 gün ve 2017/12 Esas, 2017/352 Karar sayılı bozma öncesi hükmünde “sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Yaşar’ı yaralama eylemlerinden ayrı ayrı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 62. maddeleri gereği 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmolunduğu” hükme karşı diğer sanık ... müdafi tarafından sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü yönünden istinaf yoluna başurulduğu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 13.10.2017 gün ve 2017/2198 Esas, 2017/2291 Karar sayılı kararı ile hükmün “sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan bozulmasına,

bozmanın hükmü istinaf etmeyen sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme sirayet ettirilmesine” karar verildiği, sanık ... yönünden istinaf istemi bulunmadığı, bu nedenle hakkında kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 3’er ay hapis cezalarına dair hükümlerin kesinleştiği,

Bozma sonrası kurulan Antalya 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2018 gün ve 2017/707 Esas, 2018/867 Karar sayılı hükmünde, sanık ... hakkında Hasan ve Yaşar’a yönelik kasten yaralama suçundan tekrar hüküm kurulmuş ve istinaf incelemesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24.09.2019 gün ve 2019/1329 Esas, 2019/2841 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun kabulü ile sanık ... hakkında Hasan ve Yaşar’a yönelik kasten yaralama eyleminden beraat kararı verilerek, bu karar Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından aleyhe temyiz edilmiş ise de;

İstinaf bozması öncesi hükümde sanık ... hakkında Hasan ve Yaşar’a yönelik kasten yaralama eylemlerinden verilen 1 yıl 3’er ay hapis cezalarına dair mahkumiyetlerin istinaf edilmemesi üzerine kesinleştiği, istinaf bozma sonrası ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesince bu konuda kurulan hükümlerin açıklanan nedenlerle yok hükmünde olduğu, temyize konu incelenebilecek hüküm bulunmadığı anlaşılmakla; başkaca temyiz istemi bulunmayan dosyanın incelenmeksizin mahal mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,