KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2020/2290 E., 2020/8616 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hükümler
- 1)Sanık hakkında mağdur ...’yi basit kasten yaralama suçundan mahkumiyete ilişkin; Kahramanmaraş 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 22/05/2018 gün ve 2017/598 Esas, 2018/188 Karar sayılı kararı
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
2)Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13/09/2019 gün ve 2018/3172 Esas, 2019/1270 Karar sayılı kararı
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.09.2019 gün ve 2018/3172 Esas, 2019/1270 Karar sayılı kararının katılan ... vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
"Aynı mal varlığından talep edilen tek bir mefaatin teminine yönelik mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralama eylemleri bağımsız suçlar oluşturmayıp, yağma suçunun cebir unsurunu oluşturduğuna ve yağma suçu yanında ayrıca basit yaralama suçundan mahkumiyet verilmesinin hukuka aykırı olduğuna" ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.09.2019 gün ve 2018/3172 Esas, 2019/1270 Karar sayılı kararındaki takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.09.2019 gün ve 2018/3172 Esas, 2019/1270 Karar sayılı “sanığın ...’ı yaralama eylemine ilişkin mahkumiyet kararının kaldırılarak ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/2290, K. 2020/8616, 6 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama