Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/23322 K.2020/16738

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü hakkında Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2015 tarih, 2014/106 Esas ve 2015/310 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına hükmedildiği, kararın Dairemizin 01.03.2016 tarih, 2015/23239 Esas ve 2016/5087 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği,

24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ile uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlendiği ve hükümlünün tekerrüre esas alınan ilamında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 165. maddesinde düzenlenen "suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi" suçunun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilam hakkında Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesince uyarlama yargılaması yapıldığı ve 03.04.2020 tarih,

2008/74 Esas ve 2008/626 Karar sayılı ek karar ile uzlaşmanın sağlanması nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, Karaman Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun 09.11.2019 tarih ve 2016/1479 ilamat sayılı yazıları ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2020 tarih ve KD- 2020/53984 sayılı yazıları üzerine Karaman 5. Asliye Ceza Mahkemesince dosya üzerinden duruşma açılmaksızın 01.09.2020 tarih, 2014/106 Esas ve 2015/310 Karar sayılı ek karar ile uyarlama yargılaması yapılarak,

daha önce verilen kesinleşmiş hükümden TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle hükümlünün TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01.06.2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen kanun değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun’un 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101/3. fıkrası uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından,