Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/23522 K.2020/17044

Silahla kasten basit yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.09.2013 tarihli ve 2013/389 Esas, 2013/887 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 03.12.2016 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine,

hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve 2018/25 Esas, 2018/140 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 14.10.2020 tarihli ve 2020/12021 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2020 tarihli ve 2020/91871 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın 09.12.2012 tarihinde gerçekleştirdiği eyleminden dolayı Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.03.2013 tarihli ve 2012/70196 soruşturma, 2013/6888 esas, 2013/2425 sayılı iddianame üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında kasten yaralama suçundan Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve 2018/25 Esas, 2018/140 sayılı dosyasında mahkumiyet kararı verildiği,

ancak sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.12.2012 tarihli ve 2012/70745 soruşturma, 2012/25221 esas, 2012/9311 sayılı sayılı iddianame ile açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Adana 7. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.02.2013 tarihli ve 2013/13 Esas, 2013/120 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 03.12.2016 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine,

Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2018 tarihli ve 2018/59 Esas, 2018/296 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesindeki “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, aynı eylem nedeniyle Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2018 tarihli ve 2018/89 Esas, 2018/296 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyip, mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden.

Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve 2018/25 Esas, 2018/140 Karar sayılı kararının 5271 sayılı 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 25.03.2013 tarihli ve 2012/70196 soruşturma, 2013/6888 esas, 2013/2425 sayılı iddianame ile açılan kamu davasının, aynı suçtan dolayı daha önce mahkûmiyet kararı verilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, hükmolunan cezanın tüm sonuçları ile ortadan kaldırılarak ÇEKTİRİLMEMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,