Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/2355 K.2020/9416

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında müştekiye karşı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince “Kasten yaralama” ve TCK'nin 142/2-b maddesi gereğince “Elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık” suçlarından kamu davası açıldığı, 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince “Kasten yaralama” suçu ile “Elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık” suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle sanığın üzerine atılı “Kasten yaralama” suçunun da uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmış ise de;

sanığın “Elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık” suçundan beraat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen “Kasten yaralama” suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Sanığın aşamalarda mağdur kendisini hırsızlıkla suçladığı için yumrukla vurduğunu savunması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde yazılı haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,