Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/2494 K.2020/12344

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... ve katılan sanık ... haklarında birbirlerine yönelik “Kasten Yaralama” suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin temyiz sebeplerinin incelemede;

Sanık ve katılan sanık haklarında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereği verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/13-12 sayılı kararı ile aynı Kanun'un 231/12. maddesi gereği itirazı kabil olup temyizlerinin mümkün bulunmadığı, itiraz merciince de gereğine tevessül edildiği anlaşılmakla, temyizen incelenmeyen dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçundan verilen “Beraat” kararı ile katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a karşı “Mala Zarar Verme” suçundan verilen “hüküm kurulmasına yer olmadığı”na yönelik karara karşı kendi müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz taleplerinin hükümlerin gerekçelerine yönelik olmadığı gibi, hükümleri temyiz etmekte hukuki yararlarının da bulunmadığı anlaşıldığından, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz taleplerinin REDDİNE,

3) Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçundan verilen “Beraat” kararına yönelik katılan sanık ... müdafiinin ve katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a karşı “Mala Zarar Verme” suçundan verilen “hüküm kurulmasına yer olmadığı”na yönelik karara karşı katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

4) Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Katılan sanık ...’ın eylemi neticesinde katılan sanık ...’da meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Adli Tıp Kurumu Kastamonu Şube Müdürlüğünce evrak üzerinde yapılan inceleme ile tanzim olunan 16.11.2015 tarihli raporda “burun kemiğinde parçalı çökme kırığı” bulunduğunun belirtildiği ancak yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı ya da bu sonucu doğurmaya elverişli olup olmadığı hususunda herhangi bir görüş belirtilmediği,

katılan sanık ...’nın, kovuşturma aşamasında, 04/06/2015 tarihli celsede “burnumdaki yaralanma nedeniyle estetik cerrahi müdahale yaptırdım.” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmakla, katılan sanık ...’nın tüm tedavi evraklarının (estetik cerrahi müdahale evrakları dahil), film ve gafilerinin, geçici ve kesin raporlarının temini ile, burun kemiğinde meydana gelen çökme kırığının “yüzde sabit iz” niteliğinde olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden rapor temini ile sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz rapora istinaden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

b) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,