Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/2524 K.2020/7771

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediğinden bahisle sanık lehine haksız tahrik indirimi yapıldığının belirtilmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indirimi uygulanırken,

TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gereğince asgari hadden (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken.

(1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinini reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/2,86/3-e. maddelerine göre belirlenen 6 ay hapis cezası üzerinden TCK'nin 29. maddesi gereği (1/2) oranında indirim yapıldığında tespit edilmesi gereken cezanın “3 ay hapis cezası” yerine hesap hatası neticesinde “4 ay 15 gün hapis cezası” olarak; devamında TCK'nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılınca hükmedilmesi gereken cezanın “2 ay 15 gün hapis cezası” olarak belirlenmesi yerine hesap hatası yapılarak “3 ay 22 gün hapis cezası” olarak tespiti suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,