Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/268 K.2020/4151

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Katılan ...'in, sanığın yüzüne kahve cezvesi ile vurduğuna dair beyanı ile uyumlu doktor raporu ve tanıklar ... ile ...'nun anlatımlarıyla, sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan cezve ile gerçekleştirdiği sabit olduğu halde, sanık hakkında TCK'nin 86/3-e ve 87/1-son maddelerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2) Sanığın TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen cezasından, katılanın yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle bir kat artırım yapılırken, uygulanan kanun maddesinin hükümde "TCK'nin 87/1-c" maddesi yerine "TCK'nin 87/1" maddesi olarak gösterilmesi,

3) Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan doktor raporlarına göre, sanık ile katılanın karşılıklı birbirlerini yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas - 2002/367 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususun tespit edilememesi durumunda da sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

5) Sanığın TCK'nin 86/1, 87/1-c maddeleri uyarınca belirlenen "2 yıl" hapis cezasının, 3 yıldan az olması nedeniyle TCK'nin 87/1-c-son maddesi uyarınca 3 yıla çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,