Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/2720 K.2020/6820

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-a-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının ve ek savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, sanığa ek savunma hakkının istinabe yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,

2) Oluşa, dosya içeriğine, taraflar arasında sınır ihtilafından dolayı anlaşmazlık olduğu ve olay günü sanığın kemer aparatı ile mağdurun gözüne ve yüzüne gelecek şekilde vurduğu, mağdurun gözünden başta olmak üzere vücudunun çeşitli yerlerinden yaralandığı ve bu olay yaşanmadan öncesinde de az gördüğüne ilişkin beyanının bulunduğu, bu yaralanma ile ilgili mağdur hakkında İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 12.10.2011 tarihli raporunda '' olaya bağlı gelişen 1/2 mps düzeyindeki sağ göz görmesinin, organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğu''nun belirtildiği.

Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 23.03.2012 tarihli adli raporunda ise bu yaralanma ile ilgili mağdurun beyanlarına itibar edilebileceğinin belirtildiği, dairemizin süregelen uygulamalarından da görüleceği üzere Adli Tıp İhtisas Kurulu ile Adli Tıp Şube müdürlüğünün rapor ve görüşleri arasında ortaya çıkan çelişkilerin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak rapor ile giderilmesinin uygun olduğu ve yerel mahkemenin de mağdur hakkında alınan tüm raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor aldığı,

Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 08.05.2014 tarihli raporunda ''...Sağ gözde midriazis, iridofakodonezis ve iris sfinkter yırtığına neden olan yaralanmasına bağlı gelişen parmak sayma düzeyindeki sağ göz görmesinin, organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğu'' nun açık bir şekilde belirtilmesine bu nedenle cezanın TCK'nin 87/2-b maddesinden verilmesine gerekmesine rağmen mağdurun yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu kabul edilerek sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,