Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/2745 K.2020/9445

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Dosya kapsamına göre 23/01/2013 günü müşteki ...'in işletmeciliğini yaptığı ...Bar'da meydana gelen kavga hakkında yapılan soruşturmada mağdur ...'un kendisine kimin ateş ettiğini görmediğini beyan ettiği, tanıklar ...,

... ve ...'in olay sırasında tanımadıkları ama ...'in arkadaşı olarak bildikleri şahsın silahla ateş ettiğini bildirdikleri ancak tanıklar ... ve...'nin yapılan fotoğraflı teşhiste olayda ateş edenin ... olduğunu bildirdikleri ve ... hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından dava açıldığı ancak ...'in aşamalarda arkadaşı olan sanık ...'nin suçları işlediğini belirtmesi üzerine ...hakkında beraat kararı verilerek sanık ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu,

...'nin ise Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/818 Esas- 2015/161 Karar sayılı dosyasında tanık olarak alınan beyanında da olay anında ateş etmediğini beyan ettiği anlaşılmakla bu tanıkların anlatımlarının hangi nedenle üstün tutulmadığı ve beyanlarına neden itibar edilmediği karar yerinde tartışılıp açıklanmadan sanık ... hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi karşısında,

gerçeğe aykırı olarak suçu işlediğini bildiren sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 270. maddesinde düzenlenen " suç üstlenme" suçunu oluşturduğu bu suçtan zamanaşımı süresince kamu davası açılabileceği ve Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/818 Esas- 2015/161 Karar sayılı ilamı ile ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olarak Kanun Yararına Bozma yoluna gidilebileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 6136 sayılı Kanun’a aykırılık ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

2) Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2008 tarihli, 2007/167 Esas -2008/99 Karar sayılı sayılı ilamına konu 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun ek 5/1 maddesi kapsamında olup, 11.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun 3/12. fıkrası kapsamında kaldığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanunla değişik 3/12. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu.

5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesindeki ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na eklenen geçici 12/1. maddesindeki'' Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar,

bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödedikleri takdirde Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeden faydalanabilir.'' şeklindeki düzenleme gereğince öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorulmak suretiyle tespit edilerek, sonucuna göre başkaca tekerrüre esas sabıkası olup olmadığı da araştırılarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,