Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/2845 K.2020/9444

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...'ın aralarında husumet bulunan mağdur ...'ı yaralamak amacıyla av tüfeği ile ateş ederek basit tıbbi müdahale ile giderilmez şekilde yaraladığı ve bu sırada katılan ...'ın garaj kapısına ve aracına saçma tanesi isabet ederek zarar verildiği olayda, sanığın av tüfeği ile kaç el ateş ettiği tespit edilerek, ateş sayısının bir adet olması halinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.06.2015 tarih ve 2013/713 Esas, 2015/203 sayılı kararı da göz önünde bulundurularak, 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca, sanığın yalnızca en ağır cezayı gerektiren kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ayrıca mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

2) Sanık hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle hüküm kurulurken uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nin 151. maddesi yerine yazım hatası yapılarak TCK'nin 86/2. maddesinin gösterilmesi,

Kabule göre de;

3) Sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı ve 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine eklenen fıkra ile uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla farklı mağdurlara karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümlerinin uygulanacağı hükmünün getirilmiş olması karşısında,

sanık ile katılan... arasında 7188 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK' nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,