Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/2877 K.2020/6450

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın aşamalarda değişmeyen, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine dair savunmaları, mağdur hakkında Denizli Servergazi Devlet Hastanesince tanzim olunan 22/01/2014 tarihli adli muayene raporunda “darp ve cebir izine rastlanmadı”ğı yönündeki ifade ile tanık sıfatıyla soruşturma aşamasında beyanı tespit olunan ...'in kovuşturma aşamasında tanıklıktan çekilme hakkını kullanması karşısında evvelki beyanının hükme esas alınabilecek hukuki delil vasfını yitirdiği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı eylemin, mağdurun soyut iddiasından ibaret olduğu gözetilmemek ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, tanık Nurşen’in hazırlık aşamasında tespit olunan beyanı hükme esas alınmak suretiyle sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,