Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/2923 K.2020/9141

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre sanığın duruşma talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 308. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nin 299/1. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan temyiz incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Sanığın, soruşturma aşamasında kolluk tarafından tespit olunan 21/06/2015 tarihli, Sulh Ceza Hakimliğince tespit olunan 22/06/2016 tarihli ve kovuşturma aşamasında 19/02/2016 tarihli duruşmada tespit olunan, aksi ispat olunamayan istikrarlı savunmaları ile aralarında eskiye dayalı husumet bulunan mağdur ile düğünde karşılaştıklarını, mağdurun da aralarında bulunduğu bir grubun kendisine saldırdıklarını ve grupla karşılıklı olarak birbirlerine vurduklarını ifade eden anlatımları karşısında, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda tarafların farklı beyanlarda bulundukları nazara alınarak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ile bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin kesin olarak tespit edilemediği hallerde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesiyle 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

SS./TH.(A.U.-48)