Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/3001 K.2020/7807

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık ...'ın, diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte katılana karşı işlediği kasten yaralama eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kalması, bu suçun şikayete tabi olması, katılanın 18/01/2016 tarihli oturumda sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi, sanıkların eylemlerini TCK'nin 37/1. maddesine göre iştirak halinde işledikleri hususu ve TCK'nin 73/5. maddesinde yer alan “İştirak halinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikayetten vazgeçme, diğerlerini de kapsar.” hükmü karşısında, sanık ...'a da 5237 sayılı TCK’nin 73/4, 73/5, 73/6 ve CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

2) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,