Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/3237 K.2020/7625

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) Gerekçeli kararın "Ulaşılan Kanaat ve Nitelendirme” bölümünde “sonuç cezanın iki yılın altına kaldığı sanığın adli sicilinin temiz olduğu, suç neticesinde oluşan zarara ilişkin bir tespitin olmadığı, sanığın tekrar suç işlemeyeceğine dair oluşan kanaat” gerekçe gösterilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin belirtilmesine karşın, hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve gerekçeli karara ilişkin hüküm fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin karar verilerek çelişkiye neden olunması,

3) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nin 53/4. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,