Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/34 K.2020/3229

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanıklar ..., ..., ... ve suça sürüklenen ... ... hakkında katılan ...'ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2)Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3)Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b)Sanık hakkında kurulan hükümde ''Sanık hakkında daha önce iki kez hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeni ile suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından CMK'nun 231/6-b maddesi gereğince sanık hakkında CMK'nun 231/5.maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına'' gerekçesiyle CMK'nin 231. maddesinin uygulanmamasına karar verildiği;

sonraki paragrafında ise ''Sanığa verilen hapis cezasının, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması ve yargılama sürecindeki davranışları nazara alındığında tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkememizde olumlu kanaat oluştuğundan sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesine göre ERTELENMESİNE'' gerekçesiyle TCK'nin 51. maddesinin uygulanmasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

c)Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,