KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2020/343 E., 2020/1097 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 tarih ve 2007/3-9 Esas, 2007/18 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nin 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesine göre kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin "kararın bulunduğu cezaevine tebliğ tarihinden itibaren" başlayacağı belirtilerek suça sürüklenen çocuğun yanıltıldığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki redde ilişkin görüşe iştirak edilmeyerek ve suça sürüklenen çocuğun yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 66/2 ve 67. maddeleri gereğince 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesinin son cümlesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra denetim süresi içerisinde dava zamanaşımının durduğu gözetilerek,
suç tarihi olan 31.10.2009 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.11.2010 tarihi arasındaki süre ve denetim süresi içinde işlenen suçun suç tarihi olan 22.07.2012 tarihi ile açıklanan hükmün temyiz inceleme tarihi arasındaki sürenin 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddenin son cümlesi gereği birleştirilmesi durumunda, yargılamaya konu suç tarihi olan 31.10.2009 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 66/2 ve 67. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/343, K. 2020/1097, 20 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama