Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/3434 K.2020/8538

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz talebinin hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2010 tarih, 2009/200 Esas ve 2010/117 karar sayılı ilamı ile hükmolunan hapisten çevrili 1.800 TL adli para cezasının karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu tekerrüre esas olabilecek başka ilamının da bulunmadığı gözetilmeksizin mükerrir kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasına hükmolunması ve TCK'nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,