Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/3901 K.2020/10497

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın mağdur...’i kasten yaralamasından kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede,

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanığın mağdur ...’yi kasten yaralamasından kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede,

Sanığın mağdur ...’yi bıçak ile yaralayıp hayati tehlike geçirecek şekilde yaralaması nedeniyle, sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nin 86/1 maddesi ile belirlenen cezanın TCK’nin 86/3-e, 87/1-d maddeleri ile arttırılması, cezanın 5 yıl hapsin altında kalması halinde TCK’nin 87/1-d-son maddesi gereği 5 yıl hapis cezasına çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi ile eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.