Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/4075 K.2020/5357

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlü hakkında, hükümlünün yokluğunda, hükümlünün vekaletnameli müdafiinin yüzüne karşı Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2013 tarih, 2011/744 Esas ve 2013/460 Karar sayılı ilamıyla kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, son, 29, 62. maddeleri uyarınca "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedildiği, bu karara yönelik hükümlü müdafiinin 07.05.2013 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, hükümlü müdafiinin temyiz isteminin Dairemizce incelenmesi suretiyle anılan hükmün Dairemizin 16.11.2015 tarih, 2015/15041 Esas ve 2015/32321 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verildiği,

hükümlünün infaz aşamasında 25.03.2016 ve 28.03.2016 tarihli dilekçeleri ile eski hale getirme, temyiz, kanun yararına bozma, yargılamanın yenilenmesi ve infazın durdurulması taleplerinde ve yine 01.04.2016 tarihli dilekçesinde ise eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, Mahkemenin 30.03.2016 tarihli ek kararı ile infazın durdurulması talebinin reddine karar verildiği, eski hale getirme talebi hakkında ise dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2013 tarih, 2011/744 Esas ve 2013/460 Karar sayılı ilamıyla verilen mahkumiyet hükmünün, Dairemizin 16.11.2015 tarih, 2015/15041 Esas ve 2015/32321 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmakla, eski hale getirme talebi yerinde görülmediğinden reddi ile, hükümlünün süreden sonraki temyiz isteminin 6723 sayılı