Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/4112 K.2020/7151

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1), orta (2-3), ağır (4-5-6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2)'ye kadar artırımının öngörülmüş olması karşısında, sanığın eylemi neticesinde mağdurun vücudunda meydana gelen kemik kırığına ilişkin olarak Tekirdağ Devlet Hastanesince düzenlenen ve hükme esas alındığı anlaşılan 14.11.2007 tarihli raporda, bahse konu kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin “orta” derece olduğunun belirtilmesi karşısında,

söz konusu raporun adli tıp kriterlerine uygun olmadığı gözetilerek, mağdura ait tüm tedavi evrakları, film ve grafiler ile geçici ve kesin raporların temini ile en yakın adli tıp kurumundan rapor aldırılması gerekirken, eksik inceleme neticesinde (1/3) oranında arttırım yapılmak suretiyle ceza tayini,

2) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurdan sanığa yönelik haksız tahrik oluşturabilecek herhangi bir söz ya da davranış bulunmaması nedeniyle koşulları oluşmadığı halde, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,