Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/4242 K.2020/6945

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 08.04.2016 havale tarihli dilekçesiyle hem infazın durdurulması, hem temyiz hem de eski hale getirme talebinde bulunduğu ve eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin temyiz aşamasında Dairemize ait olduğu anlaşılmakla;

sanığın yokluğunda verilen hükmün sanık adına aynı zamanda MERNİS adresi olan duruşmada bildirdiği son adresine tebliğe çıkartıldığı ve tebliğ imkansızlığı nedeniyle muhtara tebliğ edildiği görülmüş olup, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1 ve Tebligat Kanun'un Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. ve 31. maddelerine göre sanığın MERNİS adresinde oturup oturmadığı veya MERNİS adresinden sürekli olarak ayrılıp ayrılmadığı tespit edilmeden doğrudan aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre işlem yapılarak tebliğ evrakının muhtara teslim edilmesi nedenleriyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla,

sanığın temyiz süresi yönünden eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu değerlendirilerek hukuki değerden yoksun mahkemenin 13.03.2015 tarih, 2013/516 Esas, 2015/17 Karar sayılı temyiz talebinin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;