Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/4291 K.2020/8424

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türü itibariyle hükmün, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/3. maddeleri gereği hükmolunan “1 yıl 21 ay 22 gün” hapis cezasından TCK’nin 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim yapıldığında “1 yıl 13 ay 9 gün” yerine “2 yıl 1 ay 9 gün” hapis cezasına hükmedilmiş ise de TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç ceza “1 yıl 9 ay 22 gün” hapis olarak doğru tayin edildiğinden,

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunlukları uygulanmamış ise de; Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140-K.2015/85 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin iptal kararı dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilebileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.