Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/4454 K.2020/10166

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde hakaret suçundan da mahkumiyet kararı verildiğini belirtmek suretiyle bu hükme karşıda temyiz talebinde bulunmuş ise de; hakaret suçundan dolayı açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulunmadığı nedenle temyiz incelemesi sadece kasten yaralama suçundan dolayı verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde sonuç cezanın hapiste bırakılarak hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekirken sonuç cezanın adli para cezasına çevrilerek, tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması,

Mağdurdan kaynaklanan tahrik sebebi bulunmamasına karşın ve olay olası kastla yaralama olmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi kapsamında haksız tahrik hükümlerinin yazılı şekilde (3/4) oranında uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından,

Mahkemece, sanığın işlediği kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması gerekirken, 3 yıl hapis cezası olarak belirtilmesi, sonuç ceza doğru olarak belirlendiğinden ve sonuca etkili olmadığından,

Adli para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntem 6545 sayılı Kanun'la değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde düzenlendiğinden bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.