Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/4465 K.2020/9635

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın sanığa usülüne uygun şekilde tebliğ edilemediği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 02.05.2013 tarihli duruşmada savunması alınırken bildirdiği, dosyada bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ve 24.07.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde sanığın aynı evde oturur şerhi ile "oğluna" tebliğ edildiği; sanığın 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02.12.2015 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst haddine göre, suç tarihi olan 30.06.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3) Sanık ... hakkında mağdur ...'ya karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın, mağdur ...'yı yaşamını tehlikeye sokacak ve yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-c maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında, TCK'nin 66/1-d maddesi uyarınca beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda "asli zamanaşımı süresinin 15 yıl" ve TCK'nin 67/4. maddesi uyarınca "olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay" olduğu, bu nedenle tebliğnamenin, sanığın mağdur ...'yı yaralaması suçundan açılan kamu davasının 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

a) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü Vakfıkebir beldesi sakinleri ile Çalköy beldesi sakinleri arasında Hırsafa yaylasında kimin hayvanlarını otlatacağı konusunda kavga çıktığı ve kavga esnasında iki belde sakinlerinin birbirlerine taş attıkları olayda, Vakfıkebir Devlet Hastanesinden 30.06.2005 tarihinde alınan mağdura ait doktor raporunda tek yaralanmasının "sağ frontal bölgede 5 cm'lik derin kesi" olduğu bildirilen mağdurun aşamalarda alınan beyanında yaralanmasına neden olan taşı temyiz dışı sanık ...'ın attığını belirttiği ve ...'ın mağduru yaralaması nedeni ile mahkumiyetine karar verilmesine göre,

aşamalarda değişmeyen beyanında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılan sanığın ne surette mağdur ...'yı yaralama eylemine katıldığına ilişkin deliller tartışılıp gerekçesi gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

b) Müştekinin aşamalarda başına atılan taş nedeni ile yaralandığına dair beyanları ile müştekiye ait doktor raporunda yaralanmasının bir cismin şiddetli darbesi sonucunda oluştuğunun belirtilmesine göre sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan taş ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,