Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/4791 K.2020/8749

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2011 tarihli 2009/1130 Esas ve 2011/396 Karar sayılı mahkumiyet ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 203/1. maddesi gereğince doğrudan hükmedilen 740 TL adli para cezasına dair mahkumiyetinin 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2012 tarihli 2011/1324 Esas - 2012/67 Karar sayılı mahkumiyet ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 203/1. maddesi gereğince doğrudan hükmedilen 3.600 TL adli para cezasına dair mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/4. maddesi uyarınca TCK'nin 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

3) Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesi gereğince denetim süresine tabi tutulmasına karar verilirken "denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının çektirileceği hususunda ihtarat yapılmasına" şeklinde infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,