Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/4922 K.2020/7392

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur ... (...)’ın sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mağdur ...'in kovuşturma aşamasında 26.04.2016 tarihli duruşmada sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 237-243. maddelerine uygun olarak katılan sıfatını almayan mağdurun CMK'nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, mağdurun temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık müdafiinin sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mağdur kardeşi ...’i 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralayan sanığın TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca verilen temel cezasında, TCK’nin 86/3-a maddesi uyarınca artırım yapılırken uygulama maddesi olarak ayrıca TCK’nin 86/3-e maddesinin de gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.