Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/5060 K.2020/8723

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında müşteki Yüksel'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında müşteki Yüksel'e karşı iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a) Oluşa, tüm dosya içeriği ve 27.05.2015 tarihli CD çözümleme tutanağına göre, olay günü sanığın aralarında olan bir sorunu konuşmak için müşteki Yüksel'e ait olan Yüksel Metal Demir doğrama isimli iş yerine geldiği, ancak sanığın alkollü olması nedeniyle müştekinin konuşmak istemediği ve sanığa şimdi git başka zaman konuşuruz şuan alkollüsün dediği, bunun üzerine sanığın iş yerinden çıkarak 30-40 metre ileride kaldırıma oturarak beklemeye başladığı, bu sırada müştekinin sanığın abisi Mehmet'i arayarak durumu haber verdiği, sanığın abisi Mehmet'in olay yerine gelerek,

kaldırımda oturan kardeşini kaldırdığı birlikte katılanın dükkanın önüne geldikleri, müşteki ve oğlunun da dükkanın kapısının önüne çıktıkları, tarafların burada tokalaşıp konuşmaya başladıkları sırada aralarında itekleşmeler olduğu ve iş yerinin kapısının önünde kavga olayının yaşandığı,

daha sonra tarafların kendiliğinden ayrıldıkları, sanığında motora binerek olay yerinden uzaklaştığı olayda, sanığın müştekiye ait iş yerine izinsiz girmesi ya da girdikten sonra çıkmaması gibi bir durum olmadığı yine mahkemenin gerekçesinde kabul ettiği gibi kavganın iş yerinin içinde değil, iş yerinin önündeki cadde üzerine olduğu nazara alındığında, cebir yolu ile işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerlerine atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

b) Sanık ...'in üzerine atılı işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediğine dair mahkemenin kabulü ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında TCK'nin 116/4. maddesi gereği belirlenen cezanın TCK'nin 119/1-c maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,