Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/5137 K.2020/7176

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Karar yokluğunda verilen sanığın gerekçeli kararın annesine tebliğ edildiği tarihte UYAP kayıtlarına göre başka suçtan ceza infaz kurumunda hükümlü bulunduğu, bu itibarla sanık yerine annesine yapılan tebligatın geçersiz olup temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Hüküm tarihinde Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık duruşmaya getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Sanık hakkında Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2013 tarih, 2012/222 Esas, 2013/20 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu madde ticareti suçundan hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 1000 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyetinin tekerrüre esas alındığının belirtilmesi gerekirken, tekerrüre esas alınan ilam hükümde gösterilmeden TCK'nin 58. maddesinin uygulanması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,