Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/5456 K.2020/7877

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/2-b-son maddelerinde düzenlenen suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olduğu nazara alınarak, 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi uyarınca sanığa istemi aranmaksızın zorunlu bir müdafii atanması, savunmasının müdafii huzurunda alınması ve yine müdafiin hazır olduğu duruşmada karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, müdafii atanmadan karar verilmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Colozza et Rubinat/İtalya, 12.02.1985 A.

89, Is-30. Campbell ve Fell/Birleşik Krallık, A.80 28.06.1984) kararlarında belirtildiği üzere, sanığa kendini savunma hakkı tanınmayarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK’nin 150/3-2. ve 188/1. maddelerine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Mağdur hakkında düzenlenen Kars Harakani Devlet Hastanesinin 10.06.2015 tarihli adli muayene tutanağında, "orbita duvar kırığına bağlı sol gözde görme kaybı" olduğu belirtildiği halde, "Kırık yok" kısmının işaretlenmesi ve mağdurun yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin hem sürekli zayıflamasına hem de yitirilmesine neden olduğunun belirtilmesi karşısında, raporun kendi içerisinde çelişkili olduğu ve bu haliyle hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla; mağdura ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek,

mağdurun yaralanmasının niteliği hususunda TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,