KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2020/5532 E., 2020/13150 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama
- Hükümler
- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mahkumiyete dair
Karar Metni
369 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin talebinin CMK'nin 231/12. maddesi gereğince Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesince incelenip 24.02.2016 tarih ve 2016/112 Değişik İş sayılı kararı ile; itirazın reddine karar verilerek sonuçlandırıldığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel ceza olarak belirlenen “1 yıl 4 ay” hapis cezasından, TCK’nin 86/3-e maddesi gereğince (1/2) oranında artırım yapıldığında “1 yıl 12 ay” hapis cezasına karar verilmesi yerine “2 yıl” hapis cezası olarak hatalı hesaplanması ve bu ceza üzerinden TCK'nin 87/3. maddesi gereğince (1/6) oranında arttırım yapıldığında, sonuç cezanın "1 yıl 16 ay" hapis cezasına karar verilmesi yerine "2 yıl 4 ay" hapis cezası olarak hatalı hesaplanması suretiyle, sanığa fazla ceza ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/5532, K. 2020/13150, 12 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama