Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/5547 K.2020/18356

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 tarih, 2011/842 Esas- 2012/100 sayılı kararı ve 08.05.2012 tarih, 2011/449 Esas ve 2012/186 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; kasten yaralama suçunun maddi zarara neden olan suçlardan olması, katılanın şikayetçi olduğu ve suçtan zarar görmesi nedeniyle davaya katılmasına karar verildiği,

dosya kapsamında da sanığın katılanın zararını giderdiğine dair bir bilgi-belge bulunmaması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesi için gerekli olan 5271 sayılı CMK'nin 231/6-c maddesindeki "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" objektif koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle, tebliğnamenin (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

1) Temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza verilmesi,

2) Sanığın katılandan kaynaklanan ne tür bir haksız hareketin etkisiyle üzerine atılı suçu işlediği karar yerinde tartışılmadan, salt katılanın elinde geceleyin telefon görmesinin haksız tahrik olarak nitelendirilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik araştırma ile TCK’nin 29. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

3) Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilip çevrilmeyeceği hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,