Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/5570 K.2020/10080

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemi neticesinde müştekideki yaralanmanın, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu ayrıca, kemik kırığının meydana geldiği olayda, TCK'nin 86/1. maddesine göre temel hapis cezasının, aynı olayda iki nitelikli halin (TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddelerinin) birleşmesi nedeniyle TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından,

İddia, savunma, müşteki beyanı, tüm dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre; ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 367 sayılı kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken, yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e uygulanarak verilen "1 yıl 6 ay" hapis cezasının TCK'nin 87/1- d maddesi gereğince bir kat artırım ile "2 yıl 12 ay" hapis cezasına çıkarılması gerektiği gözetilmeksizin sanığın doğrudan "5 yıl" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi sonuca etkili olmadığından, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.