Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/570 K.2020/3176

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Dairemizin 20.03.2018 tarihli 2017/10011 Esas-2018/4904 Karar sayılı ilamı ile, "müştekinin eşi olan tanık Nurcan Güneş'in, soruşturma ve kovuşturma aşamasında müştekinin ayak serçe parmağındaki kırığın evde kapıya çarpması sonucunda oluştuğunu, sanığın müştekiye bir kez taş attığını ve atılan bu taşında müştekinin koluna isabet ettiğini beyan ettiği, yine sanığın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında müştekiye bir kez taş attığını beyan ettiği ve yine müştekinin de kovuşturma aşamasında sanığın kendisine bir taş attığını ve atılan taşın koluna isabet ettiğini beyan ettiği, ancak soruşturma aşamasındaki ifadesinin okunması üzerine,

bu kez ifadesini değiştirdiği ve sanığın kendisine iki taş attığını, attığı ikinci taşın ayak küçük parmağına denk geldiğini ve kırılmasına neden olduğu söyleyerek çelişkiye neden olduğu gözetilmeden ve bu husus karar yerinde tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeni ile bozulduğu ancak, bozmadan sonra da belirtilen hususlar gerekçeli kararda tartışılarak çelişki giderilmeden hüküm kurulması,

2)Mahkemenin gerekçeli kararında da kabul ettiği üzere, sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan taş ile işlediğinin tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

3) Sanığın adli sicil kaydındaki yer alan tek ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olmasına karşın mahkemece, "Sanığın tekerrüre esas olmamakla birlikte kasıtlı suçlardan hükümlülüğünün bulunması kişilik özellikleri dikkate alındığında yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşmamış olması nedeniyle" şeklinde yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK.'nin 50 ve 51. CMK'nin 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,