KÜNYE
(Kapatılan)3. Ceza Dairesi 2020/5836 E., 2020/18093 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- 1) Sanıkların yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Mut Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2018 gün ve 2017/842 Esas, 2018/299 Karar sayılı kararları
Karar Metni
338 kelime·2 dk okuma
2) İstinaf başvurularının esastan reddine dair; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05/07/2019 gün ve 2018/3890 Esas, 2019/1663 Karar sayılı kararları 3) Temyiz istemlerinin reddine dair ek karar; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06/08/2019 ve 20/08/2019 günlü ek kararları
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06.08.2019 ile 20.08.2019 gün ve 2018/3890 Esas, 2019/1663 Karar sayılı ek kararlarının sanıklar tarafından CMK'nin 296/2. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık ... hakkında ...’ı yaralama suçundan, hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,
Sanık ... hakkında...’yı, ... ve... hakkında ...’ı basit yaralama suçundan, verilen kararların türü gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere,
ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06.08.2019 ve 20.08.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararlarının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek kararlara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/5836, K. 2020/18093, 7 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama