Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/5942 K.2020/9554

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunan sanık hakkında kurulan hükümde, TCK‘nin 86/2, 29, 62. maddeleri gereğince hükmolunan 3 ay 22 gün hapis cezasının, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, verilen cezasının, TCK’nin 50/1-f maddesi gereğince 3 ay 22 gün süreyle kamuya yararlı işte çalıştırma seçenek tedbirine çevrilmek suretiyle TCK'nin 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen "kasten yaralama", TCK'nin 151/1 maddesinde düzenlenen "mala zarar verme" suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, suç tarihinde mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması ve 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince, kasten yaralama suçunun, mala zarar verme suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, anılan suçlar yönünden uzlaştırmanın mümkün olmadığı anlaşılmış ise de;

sanığın mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmesi ve mala zarar verme suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alınması karşısında, CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla;

sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,